Çoğu Schengen ülkesinde sponsorluk, senin ya da davet edenin oturup yazdığı bir mektup değil. Davet edenin kendi ülkesindeki bir makamdan aldığı, onaylı ve hukuki sorumluluk doğuran bir taahhüt belgesi.
Şablon arayıp doldurmak bu yüzden çoğu zaman işe yaramıyor: konsolosluk belirli bir belgeyi arıyor ve o belgenin adı, alındığı yer ve kapsamı ülkeye göre değişiyor.
Ülkeye göre ne isteniyor
Avrupa Komisyonu'nun yayımladığı ülke listesinin 1 Nisan 2026 sürümünden:
| Ülke | Belgenin karşılığı | Nereden alınıyor |
|---|---|---|
| Almanya | Verpflichtungserklärung | Davet edenin bağlı olduğu yabancılar birimi |
| Belçika | Taahhütname | Davet edenin ikamet ettiği belediye onayıyla |
| Çekya | Davetiye | Çek polisinin onayıyla |
| Letonya | Davet sicilinde kayıtlı davet | Vatandaşlık ve Göç İşleri Dairesi |
| Litvanya | Tarpininkavimo raštas | MIGRIS göç bilgi sistemi üzerinden |
| Bulgaristan | Davet beyanı | Davet eden gerçek ya da tüzel kişi düzenliyor |
Ortak nokta şu: belgeyi Türkiye'den sen düzenlemiyorsun, davet eden kendi ülkesinde düzenletiyor ve sana gönderiyor. Süreç davet edenin adım atmasını gerektirdiği için erken başlaması gereken bir iş.
Letonya'nın uygulaması aradaki farkı iyi gösteriyor: davet, devletin davet siciline kaydedilmiş ve davet edenin masrafları karşılayacağı orada belirtilmişse, başvuran kendi mali yeterlilik belgelerini sunmak zorunda değil. Yani onaylı taahhüt, başvuranın hesap dökümünün yerini tutabiliyor.
Taahhüt neyi kapsıyor
Bu belgenin ağırlığı sık hafife alınıyor. Almanya'nın kendi bilgilendirmesine göre Verpflichtungserklärung imzalayan kişi; geçim, konaklama, hastalık ve bakım masraflarından sorumlu oluyor ve bu sorumluluk beş yıl sürüyor. Belgenin başvuruda kabul edilmesi için altı aydan eski olmaması isteniyor.
Belçika'da taahhütname, konaklayan kişinin kalış masraflarını, sağlık harcamalarını, konaklamasını ve ödeyemediği hâlde ülkesine geri gönderilme masraflarını kapsıyor; amaç bu masrafların kamuya kalmaması. Belgeyi imzalayan kişinin ödeme gücünün bulunması aranıyor.
Bunu davet edene açıkça anlatmak gerekiyor. "Sadece bir kâğıt imzalayacaksın" diye başlayan bir konuşma, karşı tarafın beş yıllık bir mali sorumluluk üstlendiğini fark ettiği anda kesiliyor ve dosya en kritik yerinde duruyor.
Sponsor dosyayı nasıl değiştiriyor
Sponsor girdiğinde dosyanın ağırlığı yer değiştiriyor ama azalmıyor. Zincir dört halkadan oluşuyor ve her halka ayrı bir soruya cevap veriyor:
- Sponsor kim. Kimlik ya da pasaport fotokopisi, yurt dışındaysa oturum belgesi.
- Ne kazanıyor. Maaş bordrosu, vergi levhası ya da bulunduğu ülkedeki gelir belgesi.
- Parası nerede duruyor. Kendi banka hesap dökümü.
- Seni neden destekliyor. Aranızdaki bağı gösteren nüfus kayıt örneği ve masrafı üstlendiğini söyleyen taahhüt.
Dördü tamamsa dosya kendi kendini açıklıyor. Biri eksikse kalan üçü onun yükünü taşımak zorunda kalıyor. Zincirin ayrıntılı kurulumunu sponsor üzerine kurulan ev hanımı dosyasında yazdık.
Konsolosluğun senden beklediği tutar da bu durumda değişebiliyor: konaklama ücretsiz sağlanıyorsa ya da masraflar güvenilir bir sponsor tarafından karşılanıyorsa istenen tutarın buna göre düşürülebileceği Komisyonun el kitabında yazılı. Ülkelerin günlük tutarlarını ne kadar para gerekli yazısında listeledik.
Kendi yazacağın mektup hangisi
Sponsorluk taahhüdü davet edenin belgesi. Senin yazdığın metin ayrı bir şey: niyet mektubu. İkisi karıştırılıyor ama farklı soruları cevaplıyorlar.
Niyet mektubu seyahatin neden yapıldığını, ne kadar süreceğini, masrafın kimin tarafından karşılandığını ve dönüşte seni Türkiye'de neyin beklediğini anlatan metin. Sponsorlu bir başvuruda bu mektup ayrıca şunu söylüyor: davet edenle aranızdaki bağ ne, masrafı neden o karşılıyor, dosyadaki hangi belge bunu gösteriyor.
Kısa ve düz yazılması yeterli. Duygusal anlatım, uzun teşekkürler ve söz verme cümleleri dosyaya bir şey katmıyor; belgeye karşılık gelmeyen her cümle boşta kalıyor.
Sık sorulanlar
Sponsorumun yurt dışında olması gerekiyor mu
Gerekmiyor. Türkiye'deki bir yakının da masrafı üstlenebiliyor; o durumda taahhüt yazısı ve kendi gelir belgeleriyle dosyaya giriyor. Fark şu: yurt dışındaki sponsor için gideceğin ülkenin kendi taahhüt belgesi devreye giriyor, Türkiye'deki sponsor içinse taahhüt daha çok dosya içi bir beyan olarak kalıyor ve ağırlığı gelir belgeleri taşıyor.
Sponsorun hesabında ne kadar bakiye olmalı
Sabit bir rakam yok. Bakılan şey, seyahatin süresine göre gereken tutarın karşılanabilir olması ve sponsorun gelirinin bu tutarı taşıdığının görünmesi. Gideceğin ülkenin günlük tutarını kalacağın gün sayısıyla çarpmak bir taban veriyor.
Davet eden akrabam değil, arkadaşım. Kabul edilir mi
Ediliyor ama bağın belgeyle gösterilmesi zorlaşıyor. Akrabalıkta nüfus kayıt örneği bağı tek belgede kuruyor; arkadaşlıkta böyle bir belge yok. Yerini tanışıklığın izleri alıyor: önceki yazışmalar, birlikte yapılmış seyahatler, davet edenin mektubunda ilişkinin nasıl kurulduğunun anlatılması.
Sponsorum belgeleri veriyor ama gelirini paylaşmak istemiyor
Bu yazının en zor sorusu ve dürüst cevabı şu: sponsorun gelirini göstermeden sponsorluk kurulmuyor. Taahhüt, karşılığında bir ödeme gücü görülmediği sürece dosyada bir söz olarak kalıyor ve söz belge değil. Sponsor bunu istemiyorsa iki yol var: masrafı kendi kaynaklarınla karşılayacak bir tablo kurmak, ya da sponsorluğu gelirini paylaşmaya açık başka bir yakınla yapmak. Belgeyi zorlamak yerine dosyayı baştan başka bir kurguyla kurmak daha sağlam duruyor.
Sponsor gösterirsem kendi belgelerimi hiç koymayacak mıyım
Çoğu ülkede yine koyuyorsun. Sponsor mali tarafı taşıyor ama Türkiye bağın, çalışma durumun ve seyahat geçmişin senin belgelerinle okunuyor. Letonya gibi davet sistemi üzerinden mali belge muafiyeti tanıyan uygulamalar istisna.
Dosyanın hangi tarafı açık
Sponsorluk mali tarafı kapatıyor; geri dönüş bağı, istihdam ve seyahat geçmişi ayrı başlıklar olarak duruyor. İş geçmişi henüz oluşmamış bir başvuru için bu başlıkların nasıl kurulduğunu yeni mezunlar için vize dosyası sayfasında ele aldık. Kendi dosyanda hangi başlığın eksik durduğunu on soruluk ücretsiz araçla görebilirsin.